Proszę państwa do gazu - od 13,83 zł, porównanie cen w 3 sklepach. Zobacz inne Audiobooki, najtańsze i najlepsze oferty, opinie.. Do góry. Zaloguj się Jestem już klientem Zaloguj si Proszę państwa do gazu. Posłuchaj 0:00 Stop 0:00. 17,99 zł Funkcjonowanie tej fabryki można obserwować już na rampie kolejowej (Proszę państwa do gazu), gdzie trwa wstępna selekcja „surowca” – najpierw oddziela się ludzi od klamotów, potem ludzie są dzieleni na zdatnych do pracy i bezużytecznych (starcy, chorzy, dzieci). Tych pierwszych przed uśmierceniem można jeszcze wykorzystać Rozwiń Zwiń Problematyka Opowiadanie Tadeusza Borowskiego „Proszę państwa do gazu” należy do nurtu literatury obozowej (literatura lagrowa; literatura „pieców i łagrów”, „literatura spełnionej apokalipsy”). Jego głównym tematem jest Holocaust – zbrodnia nazistowska, polegająca na masowej eksterminacji ludności w obozie koncentracyjnym. Proszę państwa do gazu - streszczenie; U nas w Auschwitzu - streszczenie; Dzień na Harmenzach - streszczenie; Proszę państwa do gazu - bohaterowie; Sy­tu­acje tra­gicz­nych wy­bo­rów. Omów za­gad­nie­nie na pod­sta­wie opo­wia­da­nia Pro­szę pań­stwa do gazu Ta­de­usza Bo­row­skie­go. 27,68 zł. nowość. Mariusz Gładzik. 37,30 zł. 69,30 zł. Tadeusz Borowski do obozu w Oświęcimiu trafił, gdy miał dwadzieścia jeden lat. Przetrwał. „Cała nasza wina leży w tym, że przeżyliśmy. Jako martwi bylibyśmy bohaterami” – stwierdził kilka lat później. Swoje pierwsze opowiadania napisał w 1945 roku, kiedy w Polsce Tadeusz Borowski, „Proszę państwa do gazu” Literacki obraz zdehumanizowanego świata. Omów zagadnienie na podstawie opowiadania „Proszę państwa do gazu” Tadeusza Borowskiego. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst. Tadeusz Borowski, „Ludzie, którzy szli” Kaci i ofiary – obraz międzyludzkich relacji w obozie. Proszę państwa do gazu to poruszające opowiadanie Tadeusza Borowskiego, pisarza i poety, który niemal 2 lata spędził w niemieckich obozach koncentracyjnych w Oświęcimiu i Dachau.Publikacja przybliża dzień z życia więźniów Auschwitz Proszę państwa do gazu. W: P. Majerski, M. Kisiel, Z. Marcinów (red.), "Godność i styl" (S. [153]-166). Katowice : Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego fK R ZY SZTO F KŁOSIŃSKI Proszę państwa do gazu [] A n a d nim i trw ał D ym ludzki, c za m a rzeka, dym n a d B irkenau C z. M iłosz: N a śm ierć Tadeusza B o ro w skieg o 1 Proszę państwa do gazu. Cały obóz chodził nago. Wprawdzie przeszliśmy już odwszenie i ubrania dostaliśmy z powrotem z basenów napełnionych rozpuszczonym w wodzie cyklonem, który znakomicie truł wszy w ubraniach i ludzi w komorze gazowej, a tylko bloki odgrodzone od nas hiszpańskimi kozłami nie „wyfasowały” jeszcze ubrań, to jednak i ci, i tamci chodzili nago: upał był VWJrl. 1) Maria z opowiadań studiowała a) germanistykę b) polonistykę c) historię d) politologię 2) Maria w opowiadaniu a) przeżyła obóz b) została zagazowana c) została zastrzelona 3) Narratora opowiadań należy utożsamiać z autorem a) prawda b) fałsz 4) Tadek to a) poeta b) nauczyciel c) student d) lekarz 5) Więźniowie zgłaszali się do Kanady, bo a) czekali na przybycie bliskich b) chcieli ratować ludzi od śmierci c) czerpali z tego korzyści d) mogli w ten sposób pomagać 6) Fleger to a) sanitariusz b) blokowy c) więzień polityczny d) pomocnik kapo 7) Charakter epistolarny ma opowiadanie a) "Proszę Państwa do gazu" b) "Pożegnanie z Marią" c) "U nas w Auschwitzu" d) "Bitwa pod Grunwaldem" 8) Akcje toczy się poza obozem w opowiadaniu: a) "Bitwa pod Grunwaldem" b) "U nas w Auschwitzu" c) "Pożegnanie z Marią" d) "Proszę Państwa do gazu" 9) Technika narracji stosowana przez Borowskiego to: a) psychologizm b) symultanizm c) proza poetycka d) behawioryzm 10) W opowiadaniach występuje narracja: a) pierwszoosobowa b) trzecioosobowa 11) Tadeusz nie potrafi zrozumieć dlaczego czuje do mordowanych ludzi: a) szacunek b) współczucie c) odrazę d) nienawiść 12) W opowiadaniu "Proszę państwa do gazu" Tadeusz Borowski przedstawia obóz jako: a) miejsce gdzie ludzie żyli w miarę normalnie b) grób Europy c) bardzo dobrze zorganizowane przedsiębiorstwo Trzeciej Rzeszy. d) miejsce gdzie wspierali się wzajemnie i pomagali sobie w trudnych chwilach 13) Gdy w pierwszym opowiadaniu Tadek dowiaduje się o łapance, a) przelewa emocje na papier (jest poetą) b) pomaga się ukryć Żydówce c) martwi się o narzeczoną, która rozwozi bimber d) chowa się w magazynie 14) Tadek jest a) milionowcem b) starym numerem 15) Co Tadek chciał ukraść dla Marii? a) kostkę masła b) herbatę miętową c) maść na świerzb d) papierosy do handlowania 16) W książce pada teza o tym, że ludzie są zakochani w Auschwitzu a) prawda b) fałsz 17) Czy Maria była na Pawiaku? a) tak b) nie 18) Co znajdowało się w obozowym "muzeum"? a) skonfiskowana z Kanady biżuteria b) fotografie skonfiskowane z listów c) puff d) ludzkie włosy 19) Puff to a) obozowa orkiestra b) dom publiczny w obozie c) obozowe boisko d) miejsce przemytu papierosów 20) Czy w obozie odbywały się mecze bokserskie? a) tak b) nie 21) Czy Żydzi walczyli między sobą w meczach bokserskich a) tak b) nie 22) Betrugslager to a) obóz muzułmanów b) obóz przejściowy c) obóz oszustw 23) Co jest miarą człowieka wg Marii a) empatia b) miłość c) współczucie d) walka 24) Warszawiacy w "Pożegnaniu z Marią" oszukują a) tylko Niemców "w akcie zemsty" b) wszystkich, bo "chcą żyć" c) tylko Żydów, bo "dla nich już nie ma ratunku" 25) Doktorowa z pierwszego opowiadania wcześniej ukrywała się a) w kanałach b) pod podłogą c) za szafą 26) Stara Żydówka w opowiadaniu "Pożegnanie z Marią" na końcu a) wraca do getta b) jest ofiarą łapanki c) otwiera skład d) idzie do obozu 27) Przed obozem Tadek a) pracuje jako murarz b) pracuje w drukarni c) pracuje w składzie budowlanym d) pracuje w szkole Ranking Ta tablica wyników jest obecnie prywatna. Kliknij przycisk Udostępnij, aby ją upublicznić. Ta tablica wyników została wyłączona przez właściciela zasobu. Ta tablica wyników została wyłączona, ponieważ Twoje opcje różnią się od opcji właściciela zasobu. Wymagane logowanie Opcje Zmień szablon Materiały interaktywne Więcej formatów pojawi się w czasie gry w ćwiczenie. Wydanie Proszę państwa do gazu i Ludzi, którzy szli kompletne bez skrótów i cięć w treści. W tym wydaniu znajdziesz odpowiedzi na pytania z podręcznika - „pewniak na teście”, czyli wskazanie zagadnień, które zwykle pojawiają się w pytaniach z danej lektury we wszelkich testach sprawdzających wiedzę, a także w podręcznikach i na klasówkach. Książka zawiera pełen tekst lektury. Na końcu książki zamieszczono opracowanie, w którym znajduje się bardzo szczegółowe streszczenie oraz drugie skrócone, ułatwiające szybkie przygotowanie się przed lekcją. Opracowanie zawiera ponadto plan wydarzeń, wnikliwie wyjaśnioną problematykę oraz szerokie charakterystyki bohaterów. Proszę państwa do gazu i Ludzie, którzy szli jak w soczewce skupiają w sobie najważniejsze zagadnienia dotyczące egzystencji w obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau. Narrator Tadek próbuje prostymi słowami opisać rozgrywającą się na jego oczach, bezprecedensową tragedię całych narodów. Nie ucieka przy tym od opisów okrucieństw, niczego czytelnikowi nie ułatwia - maluje bezmiar ludzkiego cierpienia, okrucieństwa i niewyobrażalnej zbrodni na masową skalę. Pokazuje skupiony w jednym, przerażającym miejscu świat nazistowskiego systemu totalitarnego, który odzierał ludzi z człowieczeństwa. Borowski przedstawił tu przerażającą prawdę o ludzkiej naturze i woli przetrwania bez względu na koszty. Wybór opowiadań Tadeusza Borowskiego zawiera dwa najważniejsze teksty pochodzące ze zbioru Opowiadania oraz skróconą wersją słownika określeń oświęcimskich. Pozycja obowiązkowa. Więcej informacji EAN9788381860178 AutorTadeusz Borowski Data Wydania2022 PrzedmiotNauczaniaNie dotyczy Ilość stron52 Format145 x 205 WydawnictwoGREG Początek opowiadania to obraz obozu. Więźniowie chodzą nago, mimo iż przeszli już odwszenia – ich ubrania zostały już odkażone. Jest upał. Obóz jest ściśle zamknięty. Ludzie chodzą, leżakują pod ścianami i na dachach. Z ostatnich bloków widać FKL. Drogi do krematoriów są puste. Ludzie od rana czekają na obiad. Jedzą zawartość paczek, które otrzymali od rodziny. Narrator, siedząc z innymi na buksie, spożywa właśnie chleb przywieziony z Warszawy i inne produkty. Rozmawia z towarzyszami (Henri oraz Marsylczyk) o francuskich trunkach, o tym iż Henri obiecał Tadkowi „koszulkę i dziurkowane buty”. Poruszają również temat warunków życia w obozie - twierdzą, iż się poprawiły. Pod buksą, na której siedzą, jakiś rabin czyta hebrajski modlitewnik. Rozmawiają o religii. Marsylczyk twierdzi, iż „religia jest opium dla narodu”. W pewnym momencie pojawia się blokowy i oznajmia, iż „Kanada” odchodzi na rampę. Bohater szybko się zbiera, zabiera napotkanego po drodze Henriego i również biegnie na rampę. Na miejscu wszyscy razem czekają na paczki. Grecy jedzą resztki pożywienia, jakie znajdują. Następnie Niemcy rozdzielają ludzi: jedni mają rozpakowywać wagony, innych wysyłają „pod schodki” (tu ci z „Kanady” kierują jednych do gazu, innych do lagru). Przyjeżdżają motocykle z oficerami SS. Wchodzą do kantyny, przechadzają się po placu. Nadjeżdża pociąg pełen ludzi za kratami, którzy przyglądają się stacji. Są spragnieni, zmęczeni, nie mają czym oddychać. Jeden z Niemców strzela z karabinu, aby uciszyć pociągowy tłum. Więźniom zgromadzonym na rampie Niemcy każą wziąć jedzenie. Otwierają wagony. Nakazują ludziom wysiąść oraz złożyć swoje rzeczy obok wagonu. Ludzie ci nie wiedzą, co się z nimi stanie. Są przerażeni, pytają o swoją przyszłość. Jedni idą od razu do gazu, inni do lagru, jako siła robocza. Ci słabsi ludzie są wsadzani do samochodów i zagazowywani. Z boku stoi młody esman, który liczy odjeżdżające samochody. Po opróżnieniu wagonów więźniowie muszą je posprzątać. Wewnątrz jest brudno, w kątach leżą poduszone niemowlęta. Tadek wykonuje polecenia. Nagle do wyczerpanego mężczyzny podchodzi Henri i proponuje coś do picia. Narrator zwierza się przyjacielowi - jest zły na ludzi, którzy idą do gazu, że przez nich musi przebywać na rampie. Narrator opowiada o kobiecie, komendantce FKL-u, która również przyszła na rampę, aby „oglądać swój nabytek” - kobiety, które pójdą do lagru. Teraz, wraz z kolegami, ładuje ciężkie walizki na auto. Później sprząta i idzie odpocząć. Nadjeżdżają wagony z ludźmi. Narrator opowiada o kobiecie, która nie chciała przyznać się do własnego dziecka, za co została ukarana - wysłana razem z dzieckiem na śmierć. Wspomina również młodą, piękną, elegancką kobietę, która wysiadłszy z pociągu podeszła do niego i zapytała, dokąd ją zawiozą. Nie zdawała sobie sprawy z tego, że już zaraz spotka ją śmierć. Z własnej woli weszła do samochodu. Narrator mówi również o innych ludziach, brutalnie traktowanych podczas ich drogi do komory. strona: - 1 - - 2 -Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij